Arcoèlh

 

« Espèra un brieu. La nuèit s’acampa. Los vaissèls de mementa encara son en mar, e lo vent, sus l’ersada, a calat un moment. »

Franc Bardou

 

Pouètesso de Lénco d’Òc, engadjàdo entà la prouteccioû culturèlo e lingüistico de la noùstẹ Terrò. 

Que s’étz arribats sus lou siti oficiau de Lou Petìt Ausèth. Plâ-biengude !

Ligams oficiaus :

LPA
Poësia
www.sorsdubureau.com/poesies-lou-petit-auseth/

TW
Infourmacioûs Culturèlos en Léncos Régiounàlos
twitter.com/LanguesetCultur

YT
Patrimòni Orau
www.youtube.com/channel/UChOQo8GUCc2WbjImIccdx5Q?view_as=subscriber

PINT
Imàdjẹs en Léncos Regiounàlos
www.pinterest.fr/loupetitauseth/

GIF
GIF en Ouccitâ
giphy.com/channel/LouPetitAuseth

FB
Facebook Lou Petìt Ausèth
www.facebook.com/Lou-Petìt-Ausèth-266331550753639

S’entendetz canta L’Aucelet e que-bs demandatz perqué ? Que poudéts legì la seguido… 

Per-de-que duas grafios ? En pr’amoù que Lou Petìt Ausèth qu’a estat berçat éntrẹ duos léncos d’Òc !

En Bigorrò que ressoune l’enfanço adroumide s’ou co de la nuéit, à coustat dou Biarn, deguéns lou Païs de Ribièro-Baïchà : à Las Cazèros e à L’Abatut. La grafio qu’éy lou resultàt d’ùo recèrque dialectalo dou parlà de las persounes dou mé bilàdjẹ e sustout dou parlà de la mîo Gran-Maï e de las persounes de la mîo familho. La grafio Bigourdâno qu’éy lou frute d’û gran rèbe : lou de tournà toustém enténẹ la bouts de la mîo Gran-Maï ataou, coum que parlawa cado die p’ou mé coustat.

Lou Bigourdâ, que d’aoùtẹs apereran Gascoû qu’ou utilìsi aou quotidiâ de las mîos yournades. Que l’èy après à la maïsoû dap la trasmissioû ouralo. À l’escrit, qu’utilìsi la grafio istourico dou Felìbrẹ Simin Palay.

La mîo Gran-Maï que m’aperawa desempùch toute petìto  » Lou Petìt Ausèth « … e qu’éy ataou qu’éy bajut Lou Petìt Ausèth, amourous de la soûa lénco e dou soû parçâ !

E… L’Aucelet ?

Dins lo Lengadòc, lo temps perdut a lo pitchòn nom d’Occitània. Dins l’Aoudé mai exactament, L’Aucelet a soscat en Lengadocian, ma Gran-Mair e mon Gran-Pair paternals i son nascuts e recòrdi las paraules dichas a la vinha e al solelh. Lo vilagte s’apèla Cailhavel. Los prats, la tèrra laorada, lo vent liure e la bòrda de l’enfància retenon en ela lo sovenir del nèn.

Lo Lengadocian me restaca, d’un biais incresable, a la Tèrra Catara. Ai pogut tornar escriure la lenga mercé a l’Universitat de Tolosa e a la de Montpelhièr. M’apiègi per la grafia lengadociana sus la grafia recomandada per l’Institut d’Estudis Occitans.

Aquét siti ?

Tà Mamè e Papè e en oumàdjẹ à la mîo familhò, tà lous de Labatut-Ribièro, dap ùo pensade tà lou Elie, lou Paul e la so ; tà lous de Las Cazèros e de Vilefranquo, tà la gén de moû Païs de Ribièro-Baïchà, de Bigorrò e de Biarn. Tà las generacioûs futuros, que poùchquien ne pas desbrumbà lou noùstẹ Païs e la noùstẹ lénco !

En omenatge a ma Gran-Mair e a Mon Gran-Pair viscuts a Cailhavel dins l’Aoudé, a ma familha e a los que vendràn… Pòscan se sovenir de nòstra Tèrra d’Òc e de nòstra lenga !

 

Lou Petìt Ausèth copie